فصل اول آموزش شناخت بیماری ها از روی زبان

فصل اول آموزش شناخت بیماری ها از روی زبان

فصل اول: تعریف، وظایف و مفاهیم زبان
مقدمه
نظام هستی، نظامی به هم پیوسته است که هر جزئی از آن، با سایر اجزای مجموعه در ارتباط است. به قول بزرگان:
بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند.
چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار
انسان یکی از حقایق این عالم است که وجودش مرتبط با تمامی عالم می باشد
انسان، موجودی است از فرش تا فوق عرش که مرتبه فرش تا فوق عرش آن یک مجموعه است و از هم جدا نیستند
پس می توان گفت اعضای مختلف بدن به طور کامل با یکدیگر در ارتباط هستند و مشکل در یک عضو می تواند هشداری برای مشکلات در سایر اعضا باشد و این ویژگی اعضای بدن باعث شده است تا علومی مانند عنبیه شناسی، نبض شناسی، مزاج شناسی و زبان شناسی به وجود آید.

زبان چیست؟

: زبان، بازتاب بیماری های داخلی است.
زبان، گویای بدن و فعل و انفعالاتی است که در بدن رخ می دهد. زبان، آینه ای است که از طریق مشاهده آن می توان به بیماری های اعضای داخلی بدن، وضعیت روانی شخص و افزایش یا کاهش خون و مایعات بدن پی برد.
زبان، آزمایشگاه همراه طبیب و بیمار است، به طوری که افراد جامعه می توانند با مشاهده وضعیت های غیر طبیعی زبان خود، به موقع به درمانگر مراجعه و از پیشرفت بیماری خود جلوگیری کنند. همچنین با درمان بیماری، سطح ظاهری زبان تغییر می کند که از این راه می توان بهبود یا
وخیم تر شدن بیماری را پیش بینی کرد.
زبان، جوانه قلب است، بنابراین رنگ زبان، نشان دهنده کیفیت خونی است که در بدن جریان دارد.
از نگاه طب غربی، زبان، مجموعه ای از عضلات است که با غشای مخاطی احاطه شده است. همچنین چندین عضله که منشأ آنها استخوان های جمجمه است، به زبان اضافه شده اند.
زبان، عضوی ماهیچه ای پر از رگهای خونی است که از طریق انرژی و خون به آن غذا رسانی می شود و توسط مایعات بدن مرطوب نگه داشته می شود.
وظایف زبان
زبان، بخش منحصر به فردی از بدن انسان است که وظایفی مهم، از جمله چشیدن، بلعیدن غذا، صحبت کردن و تبادل اطلاعات را بر عهده دارد.
زبان، دسته ای از ماهیچه های مخطط (خط دار) است که موجب حرکت غذا به سمت مری می شود و در بلع غذا کمک می کند. زبان به وسیله بزاق دهان همیشه مرطوب نگه داشته می شود و تعداد زیادی عصب و رگ به آن کمک می کنند تا حرکت های مختلف را انجام دهد. همچنین این عضو با توانایی حرکت به صورت های مختلف، در تشکیل صداها و صحبت کردن کمک می کند.

انسان به وسیله زبان، مزه ها را می چشد و تفاوت شیرینی، تلخی، ترشی، بدمزه ای و خوشمزگی را از یکدیگر تشخیص می دهد. همچنین زبان به شخص کمک می کند تا غذا و نوشیدنی را فرو برد و مانند تکیه گاهی، دو لب را نی می دارد و از داخل دهان، آنها را حفظ می کند.

مفهوم زبان از نگاه روایات
علم تشخیص از طریق زبان که یک علم بشری است، تنها به بررسی این نکته می پردازد که اگر تغییراتی در سلامتی بدن اتفاق افتاد، چگونه این تغییرات خودش را روی زبان نشان می دهد؛ ولی به تغییراتی که ممکن است از طریق زبان روی اعضای بدن ایجاد شود، توجه نمی کند و قادر به پاسخ دادن آن نیست.
در تکمیل این علم بشری، بخشی از روایات اهل بیت علیه السّلام هستند که به تأثیر گذاری زبان روی اعضای بدن پرداخته اند که این موضوع در تشخیص بیماری ها از طریق زبان اهمیت ویژه ای دارد. در توضیحات زیر، بخشی از روایات مربوط به زبان آمده است:
«به راستی که این زبان کلید همه خوبی ها و بدی هاست، پس سزاوار است مؤمن بر زبان خود مهر زند، همان گونه که بر (کیسه) طلا و نقره خود مهر می زند» (امام باقر (ع)) «در انسان ده خصلت وجود دارد که زبان او آنها را آشکار می سازد. زبان گواهی است که از درون خبر می دهد؛ داوری است که به دعواها خاتمه می دهد، گویایی است که به وسیله آن به پرسش ها پاسخ داده می شود؛ واسطه ای است که با آن مشکل برطرف می شود؛ وصف کننده ای است که با آن اشیاء شناخته می شود؛ فرماندهی است که به نیکی فرمان می دهد؛ اندرزگویی است که از زشتی باز می دارد، تسلیت دهنده ای است که غم ها به آن تسکین می یابد، حاضری است که به وسیله آن کینه ها برطرف می شود و دلربایی است که گوش ها به وسیله آن لذت
می برند.» (امام على علیه السلام )
توجه: در این روایت امام على السلام به ۱۰ خصلت مثبت اشاره کرده است که زبان این توانایی را دارد. در نقطه مقابل می توان گفت که این ۱۰ خصلت را به صورت منفی نیز می توان بیان کند. برای مثال، زبان علاوه بر خاتمه دادن به دعواها، می تواند دعوا را میان مردم افزایش دهد.
زبان درنده ای است که اگر رها شود، گاز می گیرد». (امام علی علیه السلام) زبان آدمیزاد، هر روز به اعضای او نزدیک می شود و می گوید: چگونه اید؟ آنها می گویند: اگر تو ما را به خودمان واگذاری، خوب هستیم و می گویند: از خدا بترس و کاری به ما نداشته باش. همچنین او را سوگند می دهند و می گویند: ما فقط به واسطه تو، پاداش می یابیم و به واسطه تو، مجازات می شویم. (امام حسین (ع)
خداوند! زبان را عذابی دهد که هیچ یک از اعضای دیگر را چنان عذاب ندهد. زبان گوید: ای پروردگار! مرا عذابی دادی که هیچ چیز را چنان عذاب ندادی؟ در پاسخش گفته شود: سخنی از تو بیرون آمد و به شرق و غرب زمین رسید و به واسطه آن خونی که به ناحق ریخته شد و مالی به غارت رفت و ناموسی هتک شد؟» (رسول اکرم )
« هیچ کس تا زبانش را نگه ندارد از گناهان در امان نیست . (امام باقر)»
«تمام پلیدی ها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغ گویی (به واسطه زبان) است . (امام حسن عسکری علیه السلام)»
«مردی به رسول خدا عرض کرد: به من اخلاقی بیاموزید که خیر دنیا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: (به واسطه زبان) دروغ نگو» جراحت های ناشی از زبان، عمیق تر از جراحت های ضربت سرنیزه است
نتیجه کاربردی: روایات قبلی این حقیقت را آشکار کرد که زبان نقش کلیدی در به وجود آوردن گناه دارد. در ادامه اگر به روایات زیر توجه کنید:
«سنگی روی سر انسان نمی افتد، پایی با زمین برخورد نمی کند، خراشی روی پوست ایجاد نمی شود، مگر به دلیل گناه» .
«هیچ پرنده ای شکار نمی شود، مگر به دلیل اینکه تسبيح الهی را ترک و رها کرده است »
آنچه می توان با جرئت گفت، این است که گناه می تواند سبب هر نوع بیماری شود یا هر گناهی می تواند سبب هر بلایی شود. نتیجه اینکه، نباید نقش زبان را در بیماری های بدن نادیده گرفت و ممکن است تغییراتی که روی زبان اتفاق افتاده باشد، ناشی از گناهان خود زبان باشد.

در فصل های آینده آموزش شناخت بیماری ها جذابتر خواهد شد.